Engage with The Lancet Engage with The Lancet by following us on social media. Like us on Facebook to engage with and share the latest Lancet content Follow @TheLancet or any one of our specialty journals to stay up-todate on the latest news and recent announcements Connect with The Lancet’s company profile and learn about our latest job openings and calls for submissions Subscribe to our YouTube channel to view Series and Commission launches, special author interviews, and more
Kongres jest skierowany do wszystkich osób zainteresowanych tematyką. Sesje satelitarne firm farmaceutycznych, sesje firm farmaceutycznych oraz wystawy firm farmaceutycznych są skierowane tylko do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi — podstawa prawna: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2211, z późn. zm.). VI Kongres Onkologii Polskiej Warszawa, 17–19 października 2024 roku ORGANIZATOR ORGANIZATOR TECHNICZNY PATRONAT MEDIALNY PARTNER www.kongres.pto.med.pl
Volume 25 · Issue 8 · August 2024 www.thelancet.com/oncology Articles Multi-organ immune-related adverse events from immune checkpoint inhibitors See page 1053 Policy Review NHS cancer services and systems—ten pressure points a UK cancer control plan needs to address See page e363 Policy Review IMWG consensus guidelines for CAR T-cell therapy in multiple myeloma See page e374
W MIEJSCOWO ZAAWANSOWANYM LUB PRZERZUTOWYM RAKU UROTELIALNYM Z LEKIEM PADCEV™ W PORÓWNANIU ZE STANDARDOWĄ CHEMIOTERAPIĄ WYBRANĄ ZGODNIE Z DECYZJĄ BADACZA Padcev to innowacyjne leczenie ukierunkowane na nektynę-4, wydłużające mOS do 12,9 miesięcy u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej chemioterapię zawierającą platynę i inhibitor receptora PD-1 lub PD-L1 w porównaniu ze standardową chemioterapią wybraną przez badacza (mOS, 12,9 vs 9 miesięcy; HR=0,70,) 95% CI: 0,56–0,89; p=0,001).1,2 WYBIERZ KURS NA DLUZSZE ZYCIE WSKAZANIA PADCEV jest wskazany w monoterapii raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali wcześniej chemioterapię opartą na pochodnych platyny i inhibitor receptora programowanej śmierci komórki 1 lub inhibitor ligandu programowanej śmierci komórki.1 CI – przedział ufności; HR – współczynnik ryzyka; mOS – mediana przeżycia całkowitego; PD-1 – inhibitor receptora programowanej śmierci komórki 1 ; PD-L1 – inhibitor ligandu programowanej śmierci komórki 1 Referencje: 1. Charakterystyka produktu leczniczego Padcev. 2. Powles T, Rosenberg JE, Sonpavde GP, et al. Enfortumab vedotinin in previously treated advanced urothelial carcinoma. N Engl J Med. 2021;384(12):1125–1135. MAT-PL-PAD-2023-00002 | Czerwiec 2023 Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 20 mg i 30 mg enfortumab wedotyny
Informacja o leku Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane - patrz punkt 4.8. Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nazwa produktu leczniczego: Padcev 20 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, Padcev 30 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Skład jakościowy i ilościowy: Jedna fiolka proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawiera 20 mg enfortumabu wedotyny (Padcev 20 mg) albo 30 mg enfortumabu wedotyny (Padcev 30 mg). Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 10 mg enfortumabu wedotyny. Enfortumab wedotyny składa się z w pełni ludzkiego przeciwciała IgG1 kappa, sprzężonego ze środkiem niszczącym mikrotubule, monometylo aurystatyną E (ang. Monomethyl Auristatin E, MMAE) za pośrednictwem maleimidokaproilo walino-cytrulinowego łacznika rozszczepianego przez proteazę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ChPL. Postać farmaceutyczna: Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Wskazania do stosowania: Produkt leczniczy Padcev jest wskazany w monoterapii raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali wcześniej chemioterapię opartą na pochodnych platyny i inhibitor receptora programowanej śmierci komórki 1 lub inhibitor ligandu programowanej śmierci komórki 1 (patrz punkt 5.1 ChPL). Dawkowanie i sposób podawania: Leczenie produktem leczniczym Padcev powinien rozpocząć i nadzorować lekarz mający doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy zapewnić dobry dostęp żylny (patrz punkt 4.4 ChPL). Dawkowanie: Zalecana dawka enfortumabu wedotyny wynosi 1,25 mg/kg mc. (maksymalnie do 125 mg u pacjentów o masie ciała ≥100 kg) i podaje się ją we wlewie dożylnym przez 30 minut w 1., 8. i 15. dniu 28‑dniowego cyklu do czasu progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Zalecane zmniejszenie dawki w przypadku działań niepożądanych znajduje się w poniższej tabeli (Tabela 1): Stopień zmniejszenia dawki Dawka początkowa 1,25 mg/kg mc. do 125 mg Pierwsze zmniejszenie dawki 1,0 mg/kg mc. do 100 mg Drugie zmniejszenie dawki 0,75 mg/kg mc. do 75 mg Trzecie zmniejszenie dawki 0,5 mg/kg mc. do 50 mg Modyfikacje dawki: Informacja o przerwaniu, zmniejszeniu i odstawieniu dawki u pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami znajduje się w poniższej tabeli (Tabela 2): Działanie niepożądane Nasilenie* Modyfikacja dawki* Reakcje skórne Podejrzewany zespół Stevensa‑Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS) lub martwica toksycznorozpływna naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN), lub zmiany pęcherzowe Natychmiast wstrzymać podawanie i objąć pacjenta opieką specjalistyczną. Potwierdzony SJS lub TEN; stopień 4. lub nawracający stopień 3. Zakończyć leczenie Pogorszenie stopnia 2. Stopień 2. z gorączką Stopień 3. · Wstrzymać podawanie do uzyskania stopnia ≤1. · Rozważyć objęcie pacjenta opieką specjalistyczną · Wznowić podawanie w tej samej dawce lub rozważyć zmniejszenie dawki o jeden stopień (patrz Tabela 1) Hiperglikemia Glikemia >13,9 mmol/l (>250 mg/dl) · Wstrzymać podawanie, dopóki zwiększone stężenie glukozy nie zmniejszy się do wartości ≤13,9 mmol/l (≤250 mg/dl) · Wznowić leczenie w tej samej dawce Nieinfekcyjne zapalenie płuc/ śródmiąższowa choroba płuc (ang. interstitial lung disease, ILD) Stopień 2. Wstrzymać podawanie do uzyskania stopnia ≤1., następnie wznowić podawanie w tej samej dawce lub rozważyć zmniejszenie dawki o jeden stopień (patrz Tabela 1) Stopień ≥3. Zakończyć leczenie Neuropatia obwodowa Stopień 2. · Wstrzymać podawanie do uzyskania stopnia ≤1. · W przypadku pierwszego wystąpienia wznowić leczenie w tej samej dawce · W przypadku nawrotu wstrzymać podawanie do uzyskania stopnia ≤1., a następnie wznowić leczenie w dawce zmniejszonej o jeden stopień (patrz Tabela 1) Stopień ≥3. Zakończyć leczenie *Toksyczności oceniano według Wspólnych Kryteriów Terminologii Zdarzeń Niepożądanych National Cancer Institute (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events; NCI-CTCA), wersja 5,0, zgodnie z którymi stopień 1. oznacza nasilenie łagodne, stopień 2. umiarkowane, stopień 3. ciężkie, a stopień 4. zagrażające życiu. Specjalne grupy pacjentów: Osoby starsze - Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku ≥65 lat (patrz punkt 5.2 ChPL). Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi [klirens kreatyniny (ang. Creatinine Clearance, CrCL) >60–90 ml/min], umiarkowanymi (CrCL 30–60 ml/min) ani ciężkimi (CrCL 15–<30 ml/min) zaburzeniami czynności nerek. Enfortumabu wedotyny nie oceniano u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (CrCL <15 ml/min) (patrz punkt 5.2 ChPL). Zaburzenia czynności wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby [bilirubina całkowita od 1 do 1,5 × górnej granicy normy (GGN) i dowolna aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AST) lub bilirubina całkowita ≤GGN i AST >GGN]. Enfortumab wedotyny oceniano tylko w ograniczonej grupie pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, natomiast nie oceniano go u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2 ChPL). Dzieci i młodzież: Enfortumab wedotyny nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami. Sposób podawania: Produkt leczniczy Padcev podaje się dożylnie. Zalecana dawka musi być podawana we wlewie dożylnym przez 30 minut. Enfortumabu wedotyny nie można podawać we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.ChPL. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. ChPL. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania: Identyfikowalność: W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy dokładnie odnotować nazwę i numer serii podawanego produktu; Reakcje skórne: Reakcje skórne związane z podawaniem enfortumabu wedotyny są wynikiem jego wiązania do nektyny‑4 ulegającej ekspresji w skórze. W przypadku wystąpienia gorączki lub objawów grypopodobnych, które mogą być pierwszymi objawami ciężkiej reakcji skórnej, należy obserwować pacjentów; Donoszono o występowaniu reakcji skórnych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, głównie w postaci wysypki plamisto-grudkowej (patrz punkt 4.8 ChPL). U pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny występowały również skórne działania niepożądane o ciężkim nasileniu, w tym SJS i TEN, ze skutkiem śmiertelnym, głównie w trakcie pierwszego cyklu leczenia. W badaniach klinicznych mediana czasu do wystąpienia reakcji skórnych o ciężkim nasileniu wynosiła 0,6 miesiąca (zakres od 0,1 do 6,4). Należy monitorować pacjentów w kierunku reakcji skórnych, począwszy od pierwszego cyklu i przez cały czas leczenia. W przypadku wystąpienia reakcji skórnych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego można rozważyć odpowiednie leczenie, takie jak miejscowe podawanie kortykosteroidów i podawanie leków przeciwhistaminowych. W razie podejrzenia SJS lub TEN, lub w przypadku wystąpienia zmian pęcherzowych należy natychmiast wstrzymać leczenie i objąć pacjentów opieką specjalistyczną; potwierdzenie histologiczne, w tym rozważenie wykonania kilku biopsji, ma kluczowe znaczenie dla wczesnego rozpoznania, ponieważ diagnoza i interwencja mogą poprawić rokowanie. Należy trwale odstawić produkt leczniczy Padcev w przypadku potwierdzenia SJS lub TEN, reakcji stopnia 4. lub nawracających ciężkich reakcji skórnych. W przypadku pogorszenia reakcji stopnia 2., wystąpienia reakcji stopnia 2. z gorączką lub wystąpienia reakcji skórnych stopnia 3. należy wstrzymać leczenie do uzyskania stopnia ≤1. i rozważyć objęcie pacjentów opieką specjalistyczną. Wznowić leczenie w tej samej dawce lub rozważyć zmniejszenie dawki o jeden stopień (patrz punkt 4.2 ChPL); Nieinfekcyjne zapalenie płuc/ILD: U pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny występowały nieinfekcyjne zapalenie płuc/ ILD o ciężkim nasileniu, zagrażające życiu lub prowadzące do zgonu (patrz punkt 4.8 ChPL). Pacjentów należy monitorować w kierunku przedmiotowych i podmiotowych objawów nieinfekcyjnego zapalenia płuc/ILD, takich jak niedotlenienie, kaszel, duszność lub nacieki śródmiąższowe w badaniach radiologicznych. W przypadku zdarzeń stopnia ≥ 2. należy podać kortykosteroidy (np. prednizon lub jego odpowiednik w dawce początkowej 1-2 mg/kg mc./dobę, którą następnie należy stopniowo zmniejszać). Należy wstrzymać leczenie produktem leczniczym Padcev w przypadku nieinfekcyjnego zapalenia płuc/ILD stopnia 2. i rozważyć zmniejszenie dawki. Należy zakończyć leczenie produktem leczniczym Padcev w przypadku nieinfekcyjnego zapalenia płuc/ILD stopnia ≥3. (patrz punkt 4.2 ChPL); Hiperglikemia: Hiperglikemia i kwasica ketonowa cukrzycowa (ang. Diabetic Ketoacidosis, DKA), w tym przypadki zgonów, występowały u pacjentów z cukrzycą w wywiadzie lub bez niej, leczonych enfortumabem wedotyny (patrz punkt 4.8 ChPL). Hiperglikemia występowała częściej u pacjentów z wcześniej istniejącą hiperglikemią lub wysokim wskaźnikiem masy ciała (BMI ≥30 kg/m2). Pacjentów ze stężeniem HbA1c ≥8% w punkcie wyjściowym wykluczono z badań klinicznych. Przed podaniem dawki i okresowo przez cały czas trwania leczenia zgodnie ze wskazaniami klinicznymi należy monitorować stężenie glukozy u pacjentów z cukrzycą lub narażonych na ryzyko cukrzycy bądź hiperglikemii. Jeżeli stężenie glukozy jest podwyższone, tj. ma wartość >13,9 mmol/l (>250 mg/dl), należy odstawić produkt leczniczy Padcev do czasu aż stężenie glukozy nie zmniejszy się do wartości ≤13,9 mmol/l (≤250 mg/dl) i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.2 ChPL); Neuropatia obwodowa: Podczas podawania enfortumabu wedotyny występowała neuropatia obwodowa, głównie neuropatia obwodowa czuciowa, w tym reakcje stopnia ≥3. (patrz punkt 4.8 ChPL). Pacjentów z wcześniej istniejącą neuropatią obwodową stopnia ≥2. wykluczono z badań klinicznych. Pacjentów należy monitorować w kierunku wystąpienia objawów lub nasilenia istniejącej neuropatii obwodowej, ponieważ tacy pacjenci mogą wymagać opóźnienia w podawaniu, zmniejszenia dawki lub odstawienia enfortumabu wedotyny (patrz Tabela 1). Produkt leczniczy Padcev należy trwale odstawić w przypadku neuropatii obwodowej stopnia ≥3. (patrz punkt 4.2 ChPL); Zaburzenia oka: U pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny występowały zaburzenia oka, głównie zespół suchego oka (patrz punkt 4.8 ChPL). Należy monitorować pacjentów w kierunku zaburzenia oka. W ramach profilaktyki zespołu suchego oka należy rozważyć podawanie sztucznych łez i skierowanie na badanie okulistyczne, jeżeli objawy oczne nie ustąpiły lub uległy pogorszeniu. Wynaczynienie w miejscu podania wlewu: W przypadku wynaczynienia obserwowano uszkodzenie skóry i tkanek miękkich po podaniu enfortumabu wedotyny (patrz punkt 4.8 ChPL). Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Padcev należy zapewnić dobry dostęp żylny i w trakcie podawania monitorować możliwe wynaczynienia w miejscu podania wlewu. Jeżeli nastąpi wynaczynienie, należy przerwać wlew i monitorować pacjenta w kierunku wystąpienia działań niepożądanych. Toksyczność dla zarodka lub płodu i antykoncepcja: Kobiety w ciąży należy poinformować o potencjalnym ryzyku dla płodu (patrz punkty 4.6 i 5.3 ChPL). Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić wykonanie testu ciążowego w ciągu 7 dni przed rozpoczęciem leczenia enfortumabem wedotyny, stosowanie skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej 12 miesięcy od zakończenia leczenia. Zaleca się, aby mężczyźni leczeni enfortumabem wedotyny nie spłodzili dziecka w czasie trwania leczenia i przez okres do 9 miesięcy od podania ostatniej dawki produktu leczniczego Padcev. Działania niepożądane: Podsumowanie profilu bezpieczeństwa: Najczęstszymi działaniami niepożądanymi enfortumabu wedotyny były łysienie (48,8%), zmęczenie (46,8%), zmniejszony apetyt (44,9%), neuropatia obwodowa czuciowa (38,7%), biegunka (37,6%), nudności (36%), świąd (33,4%), zaburzenia smaku (29,9%), niedokrwistość (26,5%), zmniejszenie masy ciała (23,4%), wysypka plamisto‑grudkowa (22,9%), suchość skóry (21,6%), wymioty (18,4%), zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej (15,3%), hiperglikemia, (13,1%), zespół suchego oka (12,8%), zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (12,1%) i wysypka (10,4%).Najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi były biegunka (2%) i hiperglikemia (2%). Dziewięć procent pacjentów trwale odstawiło enfortumab wedotyny z powodu działań niepożądanych; najczęstszym działaniem niepożądanym (≥2%) prowadzącym do odstawienia dawki była neuropatia obwodowa czuciowa (4%). Działania niepożądane prowadzące do przerwania podawania dawki wystąpiły u 44% pacjentów; najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥2%) prowadzącymi do przerwania podawania dawki były: neuropatia obwodowa czuciowa (15%), zmęczenie (7%), wysypka plamistogrudkowa (4%), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (4%), zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (4%), niedokrwistość (3%), biegunka (3%) i hiperglikemia (3%). Trzydzieści pięć procent pacjentów wymagało zmniejszenia dawki z powodu wystąpienia działań niepożądanych; najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥2%) prowadzącymi do zmniejszenia dawki były: neuropatia obwodowa czuciowa (10%), zmęczenie (5%), wysypka plamisto-grudkowa (4%) i zmniejszony apetyt (2%). Bezpieczeństwo stosowania enfortumabu wedotyny w monoterapii oceniano u 680 pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, którzy w badaniach klinicznych otrzymali dawkę 1,25 mg/kg mc. w 1., 8. i 15. dniu 28-dniowego cyklu (patrz tabela 3). Mediana czasu narażenia pacjentów na enfortumab wedotyny wynosiła 4,7 miesiąca (zakres od 0,3 do 34,8 miesiąca). Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych wymieniono w tym punkcie według częstości występowania. Częstość określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Bardzo często: niedokrwistość; Nieznana1: neutropenia, gorączka neutropeniczna, zmniejszona liczba neutrofili; Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Bardzo często: Hiperglikemia, zmniejszony apetyt; Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często: neuropatia obwodowa czuciowa, zaburzenia smaku; Często: neuropatia obwodowa, neuropatia obwodowa ruchowa, neuropatia obwodowa czuciowo-ruchowa, parestezja, niedoczulica, zaburzenia chodu, osłabienie mięśni; Niezbyt często: Polineuropatia demielinizacyjna, polineuropatia, neurotoksyczność, dysfunkcja ruchowa, zaburzenia czucia, atrofia mięśni, neuralgia, porażenie nerwu strzałkowego, utrata czucia, uczucie pieczenia skóry, uczucie pieczenia; Zaburzenia oka: Bardzo często: Zespół suchego oka; Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Często: nieinfekcyjne zapalenie płuc; Niezbyt często: śródmiąższowa choroba płuc; Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często: biegunka, wymioty, nudności; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Bardzo często: łysienie, świąd, wysypka, wysypka plamisto‑grudkowa, suchość skóry; Często: wykwit polekowy, złuszczanie skóry, zapalenie spojówek, dermatoza pęcherzowa, powstawanie pęcherzy, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, wyprysk, rumień, wysypka rumieniowata, wysypka plamista, wysypka grudkowa, wysypka świądowa, wysypka pęcherzykowa; Niezbyt często: uogólnione złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, wysypka złuszczająca, pemfigoid, wysypka plamisto-pęcherzykowa, zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, wyprzenie, podrażnienie skóry, wyprysk zastoinowy, pęcherz z krwią; Nieznana1: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa‑Johnsona, martwica naskórka, związane z lekiem symetryczne wyprzenie i wykwity zgięciowe. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Bardzo często: zmęczenie; Często: Wynaczynienie w miejscu wlewu; Badania diagnostyczne: Bardzo często: zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszona masa ciała; 1Na podstawie danych zgromadzonych na całym świecie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Opis wybranych działań niepożądanych: Immunogenność: Łącznie 590 pacjentów zbadano w kierunku immunogenności enfortumabu wedotyny podanego w dawce 1,25 mg/kg mc.; 15 pacjentów potwierdzono jako dodatnich pod względem obecności przeciwciał przeciwlekowych (ang. Anti Drug Antibodies, ADA) w punkcie wyjściowym, a spośród pacjentów ujemnych w punkcie wyjściowym (N = 575), łącznie 16 (2,8%) było później dodatnich (13 przejściowo i 3 trwale). Ze względu na ograniczoną liczbę pacjentów, u których potwierdzono obecność przeciwciał przeciwko produktowi leczniczemu Padcev, nie można wyciągnąć wniosków dotyczących możliwego wpływu immunogenności na skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i farmakokinetykę produktu. Reakcje skórne: W badaniach klinicznych reakcje skórne wystąpiły u 55% (375) spośród 680 pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny w dawce 1,25 mg/kg mc. Reakcje skórne o ciężkim nasileniu (stopień 3. lub 4.) wystąpiły u 13% (85) pacjentów i większość z tych reakcji obejmowała wysypkę plamisto‑grudkową, wysypkę rumieniowatą, wysypkę lub wykwit polekowy. Mediana czasu do wystąpienia reakcji skórnych o ciężkim nasileniu wynosiła 0,62 miesiąca (zakres od 0,1 do 6,4 miesiąca). Ciężkie reakcje skórne wystąpiły u 3,8% (26) pacjentów. W badaniu klinicznym EV‑201 (N = 214) wśród pacjentów, u których wystąpiły reakcje skórne u 75% objawy ustąpiły całkowicie, a u 14% uzyskano częściową poprawę (patrz punkt 4.4 ChPL). Nieinfekcyjne zapalenie płuc/ILD: W badaniach klinicznych nieinfekcyjne zapalenie płuc wystąpiło u 15 (2,2%), a ILD u 2 (0,3%) spośród 680 pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny w dawce 1,25 mg/kg mc. Mniej niż 1% pacjentów doświadczyło ciężkiego (stopień 3.–4.) nieinfekcyjnego zapalenia płuc lub ILD. Nieinfekcyjne zapalenie płuc lub ILD doprowadziły do przerwania leczenia enfortumabem wedotyny odpowiednio u 0,1% i 0,3% pacjentów. Nie było zgonów z powodu ILD ani nieinfekcyjnego zapalenia płuc. Mediana czasu do wystąpienia nieinfekcyjnego zapalenia płuc dowolnego stopnia lub ILD wynosiła 3,6 miesiąca (zakres od 0,8 do 6,0 miesięcy), a mediana czasu trwania wynosiła 1,4 miesiąca (zakres od 0,2 do 27,5 miesiąca). Spośród 17 pacjentów, u których wystąpiło nieinfekcyjne zapalenie płuc lub ILD, u 6 (35,3%) objawy ustąpiły. Hiperglikemia: W badaniach klinicznych hiperglikemia (stężenie glukozy we krwi >13,9 mmol/l) wystąpiła u 14% (98) spośród 680 pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny w dawce 1,25 mg/ kg mc. Ciężkie zdarzenia hiperglikemii wystąpiły u 2,2% pacjentów, u 7% pacjentów wystąpiła ciężka (stopień 3.–4.) hiperglikemia, a u 0,3% pacjentów nastąpił zgon, u jednego pacjenta hiperglikemia a u drugiego kwasica ketonowa cukrzycowa. Częstość występowania hiperglikemii stopnia 3.–4. systematycznie rosła u pacjentów z wyższym wskaźnikiem masy ciała i u pacjentów z większym stężeniem hemoglobiny A1C (HbA1c) w punkcie wyjściowym. Mediana czasu do wystąpienia hiperglikemii wynosiła 0,6 miesiąca (zakres od 0,1 do 20,3). W badaniu klinicznym EV‑201 (N = 214) w czasie ostatniej oceny u 61% pacjentów objawy ustąpiły całkowicie, a u 19% pacjentów nastąpiła częściowa poprawa (patrz punkt 4.4 ChPL). Neuropatia obwodowa: W badaniach klinicznych neuropatia obwodowa wystąpiła u 52% (352) spośród 680 pacjentów leczonych enfortumabem wedotyny w dawce 1,25 mg/kg mc. Cztery procent pacjentów doświadczyło ciężkiej (stopień 3.–4.) neuropatii obwodowej, w tym zdarzeń czuciowych i ruchowych. Mediana czasu do wystąpienia stopnia ≥2. wynosiła 4,6 miesiąca (zakres od 0,1 do 15,8). W badaniu klinicznym EV‑201 (N = 214) w czasie ostatniej oceny, u 19% pacjentów objawy ustąpiły całkowicie, a u 39% pacjentów nastąpiła częściowa poprawa (patrz punkt 4.4 ChPL). Zaburzenia oka: W badaniach klinicznych 30% pacjentów miało zespół suchego oka w trakcie leczenia enfortumabem wedotyny w dawce 1,25 mg/kg mc. Leczenie przerwało 1,3% pacjentów, a 0,1% trwale przerwało leczenie z powodu zespołu suchego oka. Ciężki (stopnia 3.) zespół suchego oka wystąpił jedynie u 3 pacjentów (0,4%). Mediana czasu do wystąpienia zespołu suchego oka wynosiła 1,7 miesiąca (zakres od 0 do 19,1 miesiąca) (patrz punkt 4.4 ChPL). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, tel.: +48 22 4921 301, faks: +48 22 4921 309; Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl; Podmiot odpowiedzialny: Astellas Pharma Europe B.V., Sylviusweg 62, 2333 BE Leiden, Holandia. Numery pozwoleń na dopuszczenie do obrotu: EU/1/21/1615/001-002 - wydane przez Komisję Europejską. Kategoria dostępności: Produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania - Rpz. MAT-PL-PAD-2023-00002 | Czerwiec 2023
The best science for better lives Global Burden of Disease Alerts Register today to receive the latest GBD Articles published by the Lancet family of journals, in partnership with the IHME | Institute for Health Metrics and Evaluation. www.thelancet.com/gbd-alerts
The Lancet is a trade mark of Elsevier Limited. For e-pages go to www.thelancet.com/oncology Peer reviewed and fast-tracked to publication in 10 weeks See www.thelancet.com for supplementary material See www.thelancet.com for podcast Version verified by CrossMark Open Access article Information for Authors See www.thelancet.com/authors/oncology/ authorinfo for guidelines for authors. Ombudsperson Sally Marshall (c/o The Lancet or ombudsperson@lancet.com) The Lancet Oncology 125 London Wall, London EC2Y 5AS, UK T +44 (0) 20 7424 4950 F +44 (0) 18 6585 3017 The Lancet—New York 230 Park Avenue, Suite 800, New York, NY 10169, USA T +1 212 633 3810 F +1 212 633 3853 The Lancet—Beijing Unit 1–6, 7F, Tower W1, Oriental Plaza, Beijing 100738, China T + 86 10 85208872 F + 86 10 85189297 www.thelancet.com/oncology Editor/Publishing Director David Collingridge Deputy Editor Katherine Gourd Senior Editors Cheryl Lai Smriti Patodia Cheryl Reeves Managing Editors Lucy Banham Hannah Jones Senior Deputy Managing Editors Tim Dehnel Helen Penny Laura Pryce Deputy Managing Editors Ashley Cooper Kayleigh Hook Senior Assistant Editors Asma’a Adjerid, Stephanie Becker, Jonathan Blott, Jenna Bolingbroke, Rachel Bone, Priya Chudasama, Poppy Craig, Jessica Dwyer, Sarah Farley, Mariam Faruqi, Carrie Fielden, Harsimran Flora, Elizabeth Francis, Gabriella Merry, Rebecca Gamble-Milner, Danielle Gash, Kitty Graham, Rhiannon Howe, Matthew Ilsley, Tanzina Islam, Anna Johnson, Eleftheria Kyriacou, Maria Marais, Genevieve Pascal, Paula Preyzner, Jamie Prowse, Aimee Ramgolam, Anya Sharman, Katy Sheen, Lauren Southwell, Ashley Steeper, Neelan Umaskanth, Sylvia Warren, Chris Wortley Assistant Editors Phoebe Ashley-Norman, Anna Broszkiewicz, Alice Clarke, Kat Cookson, Charlotte Day, Matthew Evans, Sam Griffiths, Sarah Ivins, Claire Lenahan, Jessica Pope, Muhammad Rahman, Victoria Reid, Helen Reiderman, Kate Wilcock, Hannah Wood Asia Senior Executive Editor Helena Hui Wang (Beijing) Publisher/Editorial Director Richard Horton Edition ROW Audra Geras Biomedical Art/Geras Healthcare Productions Cover For the inspiration see page 1015 Editorial 945 Incorporating whole-genome sequencing into cancer care Comment 946 Cancer and premature mortality—pushing the frontiers of cancer care A T Olagunju 947 Daratumumab maintenance in patients with myeloma M Beksac 949 ImmunoPET in high-grade neuroendocrine tumours F Giammarile and others 950 Perioperative immunotherapy in renal cell carcinoma D Borchiellini, K Bensalah 952 Alleviating retroperitoneal pain with celiac plexus radiosurgery D Moore-Palhares and others 953 Closing the research gaps in obstetric health for survivors of cancer R Bajpai, J Bajpai 955 Molecular diagnosis and site-specific therapy in cancer of unknown primary: an important milestone F A Greco and others Correspondence e332 Challenges and prospects for cancer treatment in prison settings H Hong, Y Qu; F Zhang e334 Sotorasib versus docetaxel: evidence supporting CodeBreaK 200 L Paz-Ares and others e335 Evaluating the KEYNOTE-057 trial’s findings: addressing demographic, methodological, and economic considerations S Wang Corrections e336 Correction to Lancet Oncol 2024; 25: e250–59 e336 Correction to Lancet Oncol 2024; 25: e374–87 News 957 Cancer priorities set out in manifestos as organisations warn of worsening standards E Wilkinson 958 New Zealand expands cancer treatment with funding boost P Adepoju 959 Nigeria mandates reporting of all cancer diagnoses P Adepoju 960 New report from STRONG-AYA on addressing needs of adolescents and young adults with cancer in Europe M Das 961 ESMO Gastrointestinal Cancers Congress 2024 K Gourd 962 Carcinogenicity of talc and acrylonitrile L T Stayner and others 964 Leaked documents suggest Philip Morris International’s link to research activities T Burki e337 Lifestyle factors driving cancer cases and mortality in the USA K Gruber e338 Call for stricter tobacco control laws in Ghana M Das e339 Impact of pharmacy benefit managers on cancer health care P Venkatesan Perspectives 965 Together and apart: experiences of childhood brain tumour K Young and others 966 Two-physician certification in end-of-life decision making A P Sneider and others (Continues on next page) Volume 25 · Issue 8 · August 2024
International Advisory Board Claudia Allemani Peter Borchmann Rebecca Dent Peter Dubsky Gillian Duchesne Massimo Falconi Gabriella Ferrandina Lisa Force Ziv Gil Parry Guilford Abdelali Haoudi Hedvig Hricak Karen Kelly Eiji Kikuchi Matthias Löhr Kellie Mathis Madeline Pe John Quackenbush Isabelle Ray-Coquard Diana Sarfati Bhawna Sirohi Elizabeth Smyth Enrique Soto Pérez de Celis Stephen Stefani Verna Vanderpuye Jennifer Wargo Patrick Wen Binghe Xu Han Kwang Yang Camilla Zimmermann (Continued from previous page) If you would like to respond to an article published in The Lancet Oncology, please submit your correspondence online at: www.editorialmanager.com/ thelancetoncology For e-pages go to www.thelancet.com/oncology Peer reviewed and fast-tracked to publication in 10 weeks See www.thelancet.com for supplementary material See www.thelancet.com for podcast Version verified by CrossMark Open Access article Articles 969 Premature mortality trends in 183 countries by cancer type, sex, WHO region, and World Bank income level in 2000–19: a retrospective, crosssectional, population-based study S S Murthy and others 979 Clinical benefit, reimbursement outcomes, and prices of FDA-approved cancer drugs reviewed through Project Orbis in the USA, Canada, England, and Scotland: a retrospective, comparative analysis K Jenei and others 989 Tepotinib plus osimertinib in patients with EGFRmutated non-small-cell lung cancer with MET amplification following progression on first-line osimertinib (INSIGHT 2): a multicentre, open-label, phase 2 trial Y-L Wu and others 1003 Bortezomib, thalidomide, and dexamethasone with or without daratumumab and followed by daratumumab maintenance or observation in transplant-eligible newly diagnosed multiple myeloma: long-term follow-up of the CASSIOPEIA randomised controlled phase 3 trial P Moreau and others 1015 Imaging with [⁸⁹Zr]Zr-DFO-SC16.56 anti-DLL3 antibody in patients with high-grade neuroendocrine tumours of the lung and prostate: a phase 1/2, firstin-human trial S Tendler and others 1025 Interpretable artificial intelligence to optimise use of imatinib after resection in patients with localised gastrointestinal stromal tumours: an observational cohort study D Bertsimas and others 1038 Perioperative nivolumab versus observation in patients with renal cell carcinoma undergoing nephrectomy (PROSPER ECOG-ACRIN EA8143): an open-label, randomised, phase 3 study M E Allaf and others 1053 Multi-organ immune-related adverse events from immune checkpoint inhibitors and their downstream implications: a retrospective multicohort study G Wan and others 1070 Celiac plexus radiosurgery for pain management in advanced cancer: a multicentre, single-arm, phase 2 trial Y R Lawrence and others 1080 Risks of adverse obstetric outcomes among female survivors of adolescent and young adult cancer in England (TYACSS): a population-based, retrospective cohort study C Sunguc and others 1092 Site-specific therapy guided by a 90-gene expression assay versus empirical chemotherapy in patients with cancer of unknown primary (Fudan CUP-001): a randomised controlled trial X Liu and others Review e340 Dose selection of novel anticancer drugs: exposing the gap between selected and required doses C J P Op ‘t Hoog and others e352 Radiotherapy, immunity, and immune checkpoint inhibitors C Lynch and others Policy Review e363 NHS cancer services and systems—ten pressure points a UK cancer control plan needs to address A Aggarwal and others e374 Consensus guidelines and recommendations for the management and response assessment of chimeric antigen receptor T-cell therapy in clinical practice for relapsed and refractory multiple myeloma: a report from the International Myeloma Working Group Immunotherapy Committee Y Lin and others Personal View e388 A manifesto for improving cancer detection: four key considerations when implementing innovations across the interface of primary and secondary care A Dowrick and others Clinical Picture e396 Primary cardiac angiosarcoma presenting as restrictive cardiomyopathy J M Peterson and others Volume 25 · Issue 8 · August 2024
ETR/EGS/ATO/OSP/SUN/ONCO/APMO/MP/2023/12/00033 ondansetron ondansetron ondansetron Atossa_logo 3D Atossa_logo_ at Atossa_logo_wide_3D Atossa_logo_wide_ at
The best science for better lives Read our Commissions The Lancet Oncology’s editors work with academic partners to identify the most pressing issues in oncology—across science, medicine, and global health—with the aim of providing recommendations to change public policy or improve practice. Read our recent clinical and global health Commissions: • Global Cancer Surgery, November, 2023 • European Groundshot—addressing Europe's cancer research challenges, November, 2022 • Cancer in sub-Saharan Africa, May, 2022 www.thelancet.com/commissions/oncology
Editorial www.thelancet.com/oncology Vol 25 August 2024 945 For more on the NHS England Genomic Medicine Service see https://www.england.nhs.uk/ genomics/nhs-genomic-medservice/ For more on the Australian Zero Childhood Cancer programme see https://www. zerochildhoodcancer.org.au/ For the Genomic Medicine Sweden Childhood Cancer project see https:// genomicmedicine.se/en/ childhood-cancer/ For the study incorporating WGS into routine care see Nat Med 2024; published online July 2. https://doi.org/10.1038/ s41591-024-03056-w For the study on WGS and sarcoma see Br J Cancer 2024; published online July 12. https://doi.org/10.1038/ s41416-024-02721-8 For the study analysing 10 478 cancer genomes see Nat Genet 2024; published online June 18. https://doi.org/10.1038/ s41588-024-01785-9 For more on dangerous delays in cancer care see https://www. independent.co.uk/news/uk/ england-nhs-england-gpreferral-macmillan-cancersupport-b2561907.html For more on waiting lists in the NHS see https://www. theguardian.com/society/ article/2024/jul/14/staggeringshortfall-of-nhs-staff-as-recordnumber-of-patients-wait-fortests For more on the review into the state of the NHS see https:// www.gov.uk/government/news/ independent-investigationordered-into-state-of-nhs Whole-genome sequencing (WGS) can provide valuable biological information about tumours and is increasingly being shown to have the potential to influence cancer treatment planning. National initiatives that include WGS for certain patients with cancer have been introduced in some countries, such as England, Australia, and Sweden. Unlike specific, validated genetic tests that are commonly used clinically to guide treatment decisions and are predictive of response, the effect of WGS on long-term patient outcomes has not yet been well studied and is broadly unknown. The effect of including WGS in routine care for children with cancer in England was assessed in one of the first studies of its kind, published on July 2, 2024. The investigators found that use of routine WGS provided additional clinical information for 83 (29%) of 281 children with cancer compared with individual standard-of-care tests and led to a change in the treatment plan for 20 (7%) patients. The researchers concluded that WGS can be delivered routinely, but WGS did not lead to a change in disease management for around 93% of patients. Similarly, in another study, also done in England, 33% of patients with sarcoma who underwent WGS had their treatment plan changed to a more personalised approach using a known targeted intervention, although conversely, similar to the childhood cancer study, 67% of patients who underwent WGS had no alteration to their treatment plan. Given that WGS did not lead to a change in treatment plan for the majority of patients in both of these studies, a broader understanding of the cost-effectiveness of this intervention is required before pursuing widescale implementation. Other recently published WGS studies have also shown how such analyses can improve understanding of tumorigenic drivers and potentially inform a more personalised approach to cancer treatment. In a study published on June 18, 2024, researchers analysing WGS data from 10478 tumour samples from the UK 100000 Genomes Project, including 35 cancer types, found 74 new cancer driver genes as well as potential drug targets. Similar to the other studies mentioned, these findings, while scientifically interesting, do not necessarily translate into enhanced patient care and any survival benefit remains unproven. Indeed, results from exploratory studies investigating new genomic markers of cancer require robust independent validation if they are to enter clinical practice with confidence. Furthermore, as large amounts of complex data are increasingly being incorporated into treatment decision making, it is crucial that health-care practitioners have the knowledge, resources, and tools to synthesise this abundance of information into clinically meaningful actions that translate into better patient outcomes at an affordable cost. The scale of investment in time, money, laboratory infrastructure, and workforce that will be required to roll out routine WGS in the National Health Service (NHS), or indeed other health systems, cannot be underestimated. Interestingly, the authors of the childhood cancer WGS study commented that, occasionally, test results were not delivered in time to inform decision making during the study, thus potentially adding wasted expense into the system. Workforce, resources, and funds are fast becoming exhausted in an overstretched NHS, in which dangerous delays in cancer care are becoming normalised and waiting lists for diagnostic tests are at a record high. Any efforts to make complex genomics services more widely accessible need to consider the cost to health systems and should only be standard practice for patients for whom there is a proven link between the genomic test and patient survival. Following the formation of the new UK Government on July 5, 2024, the new Health and Social Care Secretary, Wes Streeting, appointed Professor Lord Darzi to undertake a review into the state of the NHS. A holistic examination of all services, such as the NHS Genomic Service, and their contribution to patient outcomes must be included in a prioritised and refreshed National Cancer Control Plan to ensure that fundamental aspects of cancer care are fully supported and ringfenced ahead of innovations, for which excitement might exceed evidence. WGS clearly adds to our knowledge of cancer biology, but more evidence is needed to assess its potential to inform cancer medicine and positively affect patient outcomes. Effective inclusion of genome sequencing into existing health systems presents a major challenge and will require careful consideration before implementation. As the oncology community explores the value of incorporating genomic sequencing services into routine cancer care, keeping patients at the forefront of all plans must remain of paramount importance. ■ The Lancet Oncology Incorporating whole-genome sequencing into cancer care Yuichiro Chino/Getty Images
Comment 946 www.thelancet.com/oncology Vol 25 August 2024 Published Online July 1, 2024 https://doi.org/10.1016/ S1470-2045(24)00327-9 See Articles page 969 For the SDGs see https://sdgs.un.org/goals Cancer and premature mortality—pushing the frontiers of cancer care In 2015, the UN shared a blueprint of 17 Sustainable Development Goals (SDGs) and the related targets to promote a sustainable future and boost healthy life worldwide. A reduction in premature deaths by a third from non-communicable diseases, including cancers, was earmarked as a crucial SDG target to be reached by 2030. Although some gains have been made in increasing life expectancy for cancers (eg, lung, breast, cervical, prostate, and blood cancers) in the past 40 years, there remains a pronounced gap in cancer prevention, treatment, remission, or cure.1 More needs to be done to reduce the burden and premature mortality attributable to cancers. Given this issue, analyses of cancer burden and access to treatment are sacrosanct for evidence-based policies and action plans. In The Lancet Oncology, Shilpa Murthy and colleagues2 present an analysis of the annual rates of change for premature mortality from 2000 to 2019 for 183 countries by cancer type, sex, WHO region, and World Bank income levels. Furthermore, the authors model future projections and show that the current rates of reduction in premature mortality would be insufficient to achieve SDG 3.4 targets by 2030 by most countries, except for a small number (eight [4%]) of high-income and upper-middle-income countries.2 This study brings several questions and lessons to the forefront, including a much-needed update about the state of global cancer burden, care, and services. For example, the improvement of cancer outcomes, especially reduction in premature mortality, is not uniform across cancer types, countries, income levels, and regions. Although premature mortality is declining for all cancers combined and several specific cancer types, increases in premature mortality were also observed for some individual cancers; therefore, conducting comprehensive reviews is crucial to understand what is working for specific cancer types and contexts. Moreover, further research is needed to produce a comprehensive depiction of the trends in premature mortality due to cancer at sub-national levels that could inform context-tailored policies and action plans.3 Disaggregated analyses with such granularity are gaining traction to promote the practice of precision public health—using local and small area estimates to mirror real-world situations at local or basic levels (eg, state, county, province, district, municipality, and administrative divisions) to plan scalable interventions.4,5 Similarly, analysis of trends that match the estimate of cancer-related premature mortality with access to health resources (eg, Healthcare Access and Quality Index) would be a major step forward in measuring health-system performance on SDG targets and understanding the drivers of disparity in premature mortality.6 However, insufficient data on cancer burden and outcomes, especially for remote, small areas in high-income countries and several regions in lowincome and middle-income countries remains a major issue that needs to be surmounted. Another important point from this study pertains to the need to rethink the current approaches to cancer care and services. There is a need to reformulate the type of outcome data or indicators being curated to inform scalable interventions to address existing gaps in cancer treatment. Premature mortality has been codified as a relevant SDG target to measure gains made in reducing the global burden of cancer and promoting wellbeing, but whether it is the optimal metric to assess all aspects of cancer burden and performance of health systems with different types of cancer remains unclear, given that mortality might be more indicative of late stage or aggressive cancers. The use of composite or multiple metrics as target indicators for cancer burden or a surrogate measure of wellbeing in individuals with cancer seems the most promising to better reflect multiple dimensions of wellbeing. Findings from this study have further strengthened the ground for innovative practices, and leveraging the recent advancements in technology (eg, computer analytics for data mining, virtual learning for capacity development in low-income and middle-income countries, vaccines for cancer prevention, and targetedprecision oncology) might improve outcomes and promote wellbeing in individuals with cancer. Overall, prevention, treatment, and the measurement of cancer outcomes requires rethinking, adoption of new approaches, and effective integration of Animated Healthcare Ltd/Science Photo Library
Comment www.thelancet.com/oncology Vol 25 August 2024 947 Published Online June 15, 2024 https://doi.org/10.1016/ S1470-2045(24)00341-3 See Articles page 1003 See Online for appendix Nemes Laszlo/Science Photo Library technological advancements to push the trends in cancer burden towards the expected targets. As we approach 2030, there is a need for sustained and unflinching support for cancer care as a priority in the global public health agenda. Along this line, countries and other stakeholders need to act decisively and shift the frontier in cancer care and outcomes to ensure substantial gains towards reaching the SDG goals. I declare no competing interests. Andrew Toyin Olagunju olagunja@mcmaster.ca Department of Psychiatry and Behavioural Neurosciences, McMaster University, Hamilton, ON L8S 4L8, Canada; St Joseph’s Healthcare Hamilton, Hamilton, ON, Canada; Discipline of Psychiatry, University of Adelaide, Adelaide, SA, Australia 1 Bray F, Laversanne M, Sung H, et al. Global cancer statistics 2022: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries. CA Cancer J Clin 2024; 74: 229–63. 2 Murthy SS, Trapani D, Cao B, et al. Premature mortality trends in 183 countries by cancer type, sex, WHO region, and World Bank income level in 2000–19: a retrospective, cross-sectional, population-based study. Lancet Oncol 2024; published online July 1. https://doi.org/10.1016/ S1470-2045(24)00274-2. 3 National Institutes of Health. Interactive maps. https://statecancerprofiles. cancer.gov/help/quick_ref/interactive_maps.html (accessed May 29, 2024). 4 Lynch SM, Wiese D, Ortiz A, et al. Towards precision public health: geospatial analytics and sensitivity/specificity assessments to inform liver cancer prevention. SSM Popul Health 2020; 12: 100640. 5 The Institute for Health Metrics and Evaluation. Local burden of disease. https://www.healthdata.org/sites/default/files/files/infographics/LBD_ Data_Needs_2019.pdf (accessed on May 29, 2024). 6 Haakenstad A, Yearwood JA, Fullman N, et al. Assessing performance of the Healthcare Access and Quality Index, overall and by select age groups, for 204 countries and territories, 1990–2019: a systematic analysis from the Global Burden of Disease Study 2019. Lancet Glob Health 2022; 10: e1715–43. Daratumumab maintenance in patients with myeloma High-dose melphalan followed by autologous haematopoietic stem-cell transplantation (ASCT) has been the standard of care in myeloma treatment for the past three decades, however, the curative success rate is low and quadruplet regimens are gaining acceptance.1 In view of the high response rates observed with daratumumab, anti-CD38 monoclonal antibodies have been added to the backbone of induction regimens. The figure (appendix) summarises the progression-free survival results of induction regimens tested in previous studies. In the two-part CASSIOPEIA study,2 in part 1, daratumumab in combination with bortezomib, thalidomide, and dexamethasone (D-VTd) induction treatment was compared with bortezomib, thalidomide, and dexamethasone (VTd) induction treatment before ASCT in patients with newly diagnosed myeloma. The proportions of patients with a complete response and minimum residual disease (MRD) negativity were higher in the D-VTd group than the VTd group (hazard ratio [HR] 0·47 [95% CI 0·33–0·67]; p<0·0001). Additionally, a 53% reduction in the proportion of patients with disease progression or death was identified (p<0.·0001) in the D-VTd group during 18·8 months of follow-up.2 In part 2 of the CASSIOPEIA study, daratumumab alone was compared with observation alone after ASCT, which confirmed the added benefit of daratumumab maintenance: patients in the daratumumab maintenance group had significantly longer progression free-survival than did patients in the observation alone group (HR 0·53 [95% CI 0·42–0·68]; p<0·0001).3 The authors reported an interaction between the induction and consolidation phase and the maintenance phase, but detailed data was not presented. In The Lancet Oncology, Philippe Moreau and colleagues present the long-term follow-up results from the CASSIOPEIA study to present the combined effects of daratumumab at induction and maintenance and survival data.4 In addition to the favourable effect of daratumumab on progression-free survival during induction and maintenance, patients in the D-VTd group had significantly longer overall survival than did patients in the VTd group (without adjustment for second randomisation; HR 0·55 [95% CI 0·42–0·73]; p<0·0001). Furthermore, compared with patients in the D-VTd group, patients in the VTd group who received daratumumab maintenance had longer progressionfree survival than did patients who had observation alone (HR 0·34 [95% CI 0·26–0·44; p<0·0001] vs HR 0·76 [0·58–1·00]; p=0·048]). After consolidation, the proportion of patients who had MRD negativity at the 10-6 sensitivity threshold was higher in the D-VTd group plus daratumumab maintenance than the D-VTd group with observation group (58·1% vs 48·9%; odds ratio [OR] 1·56 [95% CI 1·04–2·34]; p=0·031). The proportion
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk3NTQxMg==